Tülay Yiğit:
Ramazan’ın o derin ve manevi iklimini alıp, neon ışıkların altına yatırarak bir "gösteri programına" çevirmeyi yine başardılar. Ramazan; tevazuun, paylaşmanın ve gösterişten uzak durmanın ayıdır derlerdi... Ancak belli ki bazıları için Ramazan artık sadece bir sahne, iftar sofraları ise birer prodüksiyon seti.
Semih Erdem Spor Salonu’nda kurulan düzenek bir iftar sofrası değil; düpedüz bir sahne dekoru. Işık var, şatafat var, görsel şov var... Bir tek havai fişek ve kırmızı halı eksikti; onu da herhalde gelecek yıla tamamlarlar. Ne yazık ki bu tantananın içinde Ramazan’ın ruhu yok.
Üstelik ironi bununla da sınırlı kalmıyor. Programda Spor Toto üzerinden 1 milyar 750 milyon liralık bir spor yatırımı müjdeleniyor. Fakat o devasa yatırımın ağırlığı bile, sergilenen organizasyonun hafifliğini örtmeye yetmiyor. Bir yanda ilahi okunuyor, diğer tarafta seçim şarkıları, hemen ardından potaların önünde yüksek sesli müzik başlıyor... Zıplamalar, atlamalar, gösteriler... İnsan sormadan edemiyor: Burası bir iftar sofrası mı, yoksa bir devre arası eğlencesi mi?
Sormak lazım: Bu ihtişam kimin için? Açın halinden anlayanlar için mi, yoksa objektiflere poz verenler için mi? Gerçek ihtiyaç sahipleri için mi, yoksa sosyal medyada paylaşılacak "şık kareler" için mi?
Ramazan’da bir lokmayı paylaşmak varken, görünen o ki bütçeyi paylaşıyorlar. İftar vermek yerine, adeta bir "gösteri sunumu" yapıyorlar. Milletin parasıyla ışıkları yakıp, asıl hakikati karanlıkta bırakıyorlar.
İşin en acı tarafı ise şu: Aynı ilçede hâlâ yardıma muhtaç insanlar varken, bir spor salonunu lunaparka çevirmenin adını "hizmet" koyuyorlar. Gerçekten yazık.
Günün sonunda o ışıklar sönecek, o müzik susacak ve o sahne dağılacak. Geriye ne kalacak biliyor musunuz? Ne Ramazan’ın maneviyatı kalacak ne de o 1 milyar 750 milyonun itibarı... Geriye sadece israfın ve ciddiyetsizliğin buruk fotoğrafı kalacak.