Bir milletin hafızası, kültürü ve varoluş iradesi onun kelimelerinde gizlidir. Ünlü yazar ve düşünür Peyami Safa’nın da vurguladığı gibi, bir dil başka dillerden kelime alabilir; bu bir zenginleşme olarak görülebilir. Ancak bir dil, başka bir dilden kural almaya başladığında, o dilin omurgası kırılmış demektir. Türkçe, tarih boyunca büyük medeniyetlerle temas kurmuş, kelime alışverişinde bulunmuş ancak zaman zaman kendi dil mantığının dışına çıkan kuralların istilasına uğramıştır.
Günümüzde Türkçeyi korumak, sadece yabancı kelimelere savaş açmak değil, aynı zamanda dilimizin matematiksel dehasını ve kurallarını yeniden egemen kılmaktır.
Dilimizdeki yozlaşma, sadece tabelalardaki İngilizce kelimelerle sınırlı değildir; asıl tehlike, Türkçenin işleyişine aykırı yapıların "doğru" kabul edilmesidir. İşte dilimizin özünü bozan ve acilen düzeltilmesi gereken temel yanlışlar:
Türkçe, genel kural olarak yazıldığı gibi okunan ve okunduğu gibi yazılan bir dildir. Batı dillerinden giren kelimelerdeki sessiz harf yığılmaları (st-, sh-, tr-) dilimizin ses yapısına terstir.
Özel isimler dışında, dilimize giren her kelime Türkçenin ses bayrağı altında "Türkleşmelidir".
Arapça ve Farsça etkisiyle dilimize yerleşen çift "i" kullanımı, halkın söyleyişine de dilin doğasına da aykırıdır. Türk insanı günlük hayatta konuşurken "Camii" demez, "Camisi" der.
Türkçenin en asil özelliklerinden biri, kelimelerde cinsiyet ayrımının (eril/dişil) olmamasıdır. Fransızca veya Arapça etkisiyle türetilen "Müdür / Müdire" gibi ayrımlar, dilimizin genetik yapısına birer müdahaledir. Türkçe, cinsiyetsiz yapısıyla eşitliğin dilidir ve bu kural tavizsiz uygulanmalıdır.
Yabancı şehir ve ülke isimlerini çevirirken düştüğümüz çelişki, bir standart yoksunluğunu göstermektedir. London için Londra, München için Münih derken; diğer pek çok şehri orijinal haliyle bırakmak bir tutarsızlıktır. Dil, bir sistemler bütünüdür ve bu isimlerin tamamı ya olduğu gibi ya da okunduğu gibi Türkçeye uyarlanmalıdır.
Farsçadan geçen ve "Fasl-ı muhabbet", "Aşk-ı memnu" gibi örneklerle yaşayan tamlama kuralları, Türkçenin sondan eklemeli yapısını bozan unsurlardır. Türkçenin gücü, kelimeleri bir kervan gibi arkadan ekleyerek yürütmesinde gizlidir; araya giren yabancı bağlaçlar bu akışı keser.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk, bağımsızlığın sadece askeri ve siyasi alanda değil, aynı zamanda dilde de olması gerektiğine inanıyordu. Onun "Bakınız arkadaşlar, bayram ne zaman kutlanır? Dil bayramı, Türk dilinin yabancı dillerin boyunduruğundan kurtulduğu gündür." sözü, dil devriminin bir hürriyet mücadelesi olduğunu kanıtlar.
Atatürk, 1932 yılında Türk Dil Kurumu'nu kurarak Türkçenin kendi kaynaklarından beslenmesini sağlamış ve dildeki "uydurma" değil, "özleşme" hareketini başlatmıştır. Geometri kitabını bizzat Türkçe terimlerle yazarak (üçgen, kare, açı gibi), dilin bir bilim dili olabileceğini tüm dünyaya göstermiştir.
"Türk dili, dillerin en zenginlerindendir; yeter ki bu dil, şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır." — Mustafa Kemal Atatürk
Bir milletin dili elinden alınırsa, o milletin düşünme yetisi ve geleceği de elinden alınır. Türk dilini korumak; yabancı kelimeleri sadece Türkçeleştirmek değil, yabancı kuralların prangalarından kurtulmaktır. Uzmanların da belirttiği gibi, kurallarını başka dilden ödünç alan bir yapı, artık kendine ait değildir.
Bu bağlamda yapmamız gereken en temel hamle; dilimizi kendi öz akışına bırakmak ve onu kendi kaynağından beslemektir. Yabancı dillerden hazır kelimeler almak yerine, Türkçenin zengin ek kök yapısını kullanarak yeni kelimeler türetmeliyiz. Eğer bir kelimenin dilimize girmesi mutlak bir zorunluluksa, o kelime mutlaka Türkçenin ses ve yazım kurallarına uyarlanarak bünyeye dahil edilmelidir.
Türkçe, asırların imbiğinden süzülüp gelmiş bir cevherdir. Bizlere düşen görev, bu cevheri karartan yabancı kuralları ve etkileri temizlemektir. Unutmamalıyız ki; dilini kaybeden bir millet, her şeyini kaybeder.
Hoşça kalın, dostça kalın; dilde ve gönülde kalın. Selam ve sevgilerimle...