ÖKKEŞ HELALLİK İSTEDİ !..

Rivayet edilir ki, Kur’an-ı Kerimde en son inen ayet , Maide Suresinin 3. Ayetinde geçen “ Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim, size nimetimi tamamladım, sizin için din olarak İslamiyet’i seçtim” ayetidir ki, Veda Haccından sonra nazil olmuştur. Hz. Ebu Bekir bu ayeti duyduğunda  ağlamış ve sebebi sorulduğunda da bu ayetle,   Hz. Muhammed Aleyhisselam’ın görevinin sona erdiğini, onun vefatına işaret olduğunu söylemiş.

Nitekim Veda Haccının dönüşünde hastalanmış, hele hastalığının ilerlediği günlerde, evinin bitişiğindeki Mescid-i Nebeviye gelememiş, namazları Ebu Bekir kıldırır olmuştu. Bir defasında amcası oğulları Fazıl bin Abbas ile Ali bin Ebu Talip koltuğuna girip minbere çıkarmışlardı. Bu şerefli elçi ashabından haklarını helal etmelerini istemiş ve :

- Ey İnsanlar!  Biliniz ki ölüm haktır. Ve ondan kurtuluş yoktur. Öldükten sonra bir gün vardır ki o gün Adalet Günüdür. Orada  güçlülere  zayıflardan ötürü, ve zayıflara güçlülerden  ötürü Kısas edilir.  Orada kimsenin hakkı, kimsede  bırakılmaz. Kimin benden alacağı varsa, söylesin, işte malım;  alsınlar. Kimin arkasına vurmuş isem, işte arkam gelsin vursun, ödeşelim” buyurdular.

Bu sözleri dinleyen ashab  ağlaşmaya başladı. Ve:

-“ Ya Resulallah! dediler. Sende her ne hakkımız varsa sana helal olsun. Hem de kimin hakkı sende olur ki, hepimizin' üzerinde senin hakkın vardır!” dediler.

Bir adam kendisinden üç dirhem alacağı olduğunu iddia ettiğinden onu derhal ödemişti.

Sonra “Ukkâşe” ( Bizde ÖKKEŞ derler. Tam adı ; Muhsinül-Felari Ukkaşe ) ayağa kalkıp :

-“Ey Allah’ın elçisi !.. Falan gazada , falan gün , benim devem, senin devenin yanına yaklaştığında , senin deveye vurduğun kamçı bana rast gelerek fazla canımı yakmıştı. Şimdi kısas isterim” dedi.

Hazret-i Resul (a.s.)da:

- “Şimdi vücudum senin önündedir. Dilersen sen de sırtıma vur!”  buyurdu. Ukkâşe :
-“Evet, dilerim” dedi. Bu söz üzerine Ashab işe müdahale ederek :

-“Yâ Ukkâşe ! Görmüyor musun ki , Allah elçisi dermansızdır, dayak yemeye gücü yoktur. Esasen kasıtlı olmayan bu kısastan vaz geç” diye rica ettiler.

-“İlişmeyin. Vursun, hakkıdır, alsın” buyurdu. Ukkâşe :

-“Ey Allah’ın Elçisi ! Sen bana hazeran ağacından örülmüştü ve Yemen sahtiyanı ile kaplanmıştı,  sert bir kamçı ile vurmuştun. Ben de sana öyle bir kamçı ile vurmalıyım” demesi üzerine , Resul (s.a.v.), Hazret-i Bilal'e:

- “Var, o kamçıyı bana getir!.. Ama beni kısas ettiklerini Fatıma duymasın! Zira yüreciği buna dayanamaz!” buyurdular.

Peygamber emretti, Hücre-i Saadette bulunan o kamçıyı getirdiler.  Mescitteki Ashabın her birisi Ukkaşe'ye yüzlerini döndürüp:

- Ey Ukkaşe!. Utanmazmısın sen?.. Hak Teala'dan korkmaz mısın? Ne olur, bu kısası ona bağışlayasın! “ dediler.

Hazret-i Resul (a.s.) da:

- Bir şey söylemeyiniz!. O, kendi hakkını istiyor!”  dedi.   Osman Zinnureyn ile Abdurrahman bin Avf Ukkâşe’ye ; kısası bağışlarsa yüzer deve vaad ettiler. Diğer sahabiler de :

- “Bizde birer nesne verelim!” dediler. Fakat Ukkaşe hiç birine razı olmadı. Hazret-i Bilal kamçıyı getirdi. Hazret-i Ali ayağa kalktı:

- “Ey Ukkaşe!.  Peygamberimiz (s.a.v.) hastadır. Zahmete katlanamaz. Eğer vurmak dilersen, onun yerine, yüz kamçıyı ne kadar gücün varsa, o bütün gücünle bana vur!” dedi. Daha birçok kimseler şefaatçi oldularsa da Ukkâşe kabul etmedi. En sonra Hazret-i Ukkâşe ayağa kalktı. Kamçıyı Hazret-i Resul (s.a.v.)'in elinden aldı. Peygamberimiz (a.s.) ona:

- “Yakınıma gel!” dedi. O da hemen ilerledi. Hazret-i Resulullah (a.s.) yine:

- “Sakın hızlı vurma ki döğülmeye takatım kalmamıştır!” dedi. Ashab korkup ağlaştılar. Ukkâşe:

- “Ya Resulallah! dedi. Sen bana bu kamçıyı vurduğun zaman ben çıplaktım. Bugün sen hırka  giyinmiş, örtünüksün!” dedi.

Hazret-i Peygamber (s.a.v.) de hemen üst örtüsünü çıkardı. Ukkaşe de kamçıyı elinden bırakıp yüzünü peygamber (s.a.v.)'in mübarek sırtının üzerine uzattı. Ve yüzünü Hazret-i Resulullah'ın tenine sürdü. Ve en yüksek bir hıçkırıkla ağlamaya başladı. Bütün Müslümanları bir hıçkırık, bir ağlaşma sardı. Mescid hıçkırıklarla inledi. Herkes deprem oluyor sandı. İnleme sesleri gök kubbeye erişti. Ukkâşe, bir müddet yüzünü Peygamberimiz (s.a.v.)'in mübarek sırtından ayırmadı.

Peygamberimiz (s.a. v.) ona:

- Ya Ukkaşe! Niçin böyle ettin? “dedi. O da:

- Ya Resulallah! Korktum ki ben ve bu halk bir daha seni görmeyeceğiz. Diledim ki ben bugün sana veda edeyim. Yüzümü senin mübarek yüzüne sürdüm ki Hak Teala benim vücuduma,  Cehennem Ateşini  haram ede! “ dedi.

Peygamber (a.s.) da Ona :

- “Üç kere haram oldu! “dedi. [1]

Hz. Peygamberin vefatı : 8 Haziran 632 …
1389. Yıldönümünde rahmetle , minnetle… Binlerce Selat-ü selam ve her türlü tahiyyât- ü  ihtiram O’na…