Her dönemde sağ partilerde ya da teşkilatlarda ayrılanlarla ilgili hep hain damgası vurulurdu. Sol partilerde pek bu olmazdı ama bu sefer sol partiler mi desek, yoksa direkt CHP mi desek, bu virüs oraya da bulaştı.
Çok geriye gitmeyelim; özellikle AK Parti’den ayrılıp parti kuran Ahmet Davutoğlu, Ali Babacan ve onlarla hareket edenlere hep "hain" damgası vurulmuştu. Son süreçte ise CHP’de yargı eliyle "mutlak butlan" kararı alınarak bir bölünme yaşandı. Bu kararla birlikte, 2023 yılında genel başkan olan Kemal Kılıçdaroğlu yeniden genel başkanlık koltuğuna oturdu. Bir süre yaşanan iç mücadelenin ardından, son genel başkan Özgür Özel "Yeni Parti" adıyla yeni bir siyasi parti kurdu.
Demokrasilerde, aynı partide siyaset yapmanın yanı sıra yolları ayırıp yeni bir parti kurarak, yada başka bir partide siyasete devam etmek en doğal durumdur. Ama bu doğallık Türk siyasetinde ne yazık ki pek yoktur. Partiler tekelleşmiş, genel başkanlar mıh gibi çivilenmiş, adeta ilahlaşmış bir hâl almıştır. Sanki partiden ayrılınca dinden çıkarcasına sözler sarf edilmekte, insanlara hain denilmekte, ihanet suçlamaları yöneltilmektedir. Partideyken baş tacı yapılanlar, ayrıldıklarında bir anda tukaka ilan edilmektedir. Sonra da dönüp "Demokrasi işliyor" denmektedir.
Önce bunu net olarak ortaya koyalım: Türkiye’de parti içi demokrasi kesinlikle işliyor denemez. Çünkü hiçbir lider çıkıp da, "Durun arkadaşlar, eğer demokrasi varsa herkes istediği yerde siyaset yapar, yeni parti kurar, şansını dener ya da davasını devam ettirir" demiyor. Hatta partilerin tabanı da genel başkanların bu dışlayıcı ithamlarından feyz alarak aynı dili kullanıyor.
ELEŞTİRME HAKKI VARDIR AMA KİMSENİN HAKARET ETME HAKKI YOKTUR
Son günlerde gündem ister istemez mutlak butlan kararı, Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’si, Özgür Özel’in yeni parti kurması ve bu yeni yapının etrafında dönen tartışmalarla meşgul. Siyasiler genel başkan oluyor, olamayan partiden ayrılıp kendi yoluna bakıyor; ancak tabanda birbirine denilmedik söz bırakılmıyor.
Düne kadar arkadaş olan, aynı partide omuz omuza yürüyen insanlar neredeyse birbirini düşman ilan ediyor. Birbirlerini boğazlayacak duruma geliyor, ağza alınmayacak sözlerle ithamlarda bulunuyorlar.
Evet, herkesin eleştirme hakkı vardır; ama kimsenin iftira atma, hakaret etme, kolayca "hain" ya da "ihanet etti" deme hakkı yoktur. Sosyal medya paylaşımlarında söylenen çirkin sözlerin hiçbir hukuki ve ahlaki kıymeti yoktur. Herkes hür iradesiyle istediği partide siyaset yapma özgürlüğüne sahiptir.
Hele ki birçok kişi birbirini yakından tanıyor, geçmişte aynı masada oturmuşlukları, birlikte yemek yemişlikleri, çay içmişlikleri var. Bulunduğumuz bölge Bayrampaşa; adım attığınız zaman hangi partiden olursa olsun herkes birbirini tanıyor. Ama bu sıra, özellikle bazıları haddini fazlasıyla aştı. Eleştiri sınırlarını çoktan aşarak resmen hakaret ediyor, insanları birbirine düşmanlaştırıyorlar.
ELEŞTİRİLERDE NETLİK VE GERÇEKLİK OLMALI
Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki, yapılan eleştirilerde netlik ve gerçeklik olmalı. Öyle imalı, süslü laflarla eleştiri yapılmaz. Kim kiminle fotoğraf vermiş, kim kiminle oturup çay içmiş, yemek yemiş; bir kere böyle bir siyasi eleştiri olamaz. Bir siyasi partili, diğer bir partiliyle oturup konuşamayacak mı? Çay kahve içemeyecek, yemek yiyemeyecek mi? Bir partili diğer bir partiliyi ziyaret edemeyecek mi?
Ayrıca menfaat odaklı eleştiri de kabul edilemez. Eğer ortada eleştirilecek somut bir durum varsa, bu asla çıkara dayalı olmamalıdır.
Düne "kara" derken bugün "ak" demeyeceksin. Öyle eleştirenleri görüyoruz ki, menfaati yerindeyken sesini çıkarmayanlar, menfaatleri halk deyimiyle ellerinden alınınca başlıyorlar enine boyuna yazıp çizmelerine. Buna ne deniyordu? Klavye kahramanlığı. O kahramanlık ya her zaman olacak ya da menfaatin kaybolunca susulmayacak. Partiler, siyasiler ve yönetimler elbette eleştirilebilir; ancak bu eleştiri ahlaki ölçülerde, net ve gerçekçi olmalıdır.
Bir de şunu üzülerek görüyoruz: Sosyal medya vasıtasıyla herkes haberci, gazeteci ve yazar oldu. Ancak haber nasıl yapılır, eleştiri nasıl kaleme alınır bunu bilmeden haber yazısıyla eleştiri yazısını birbirine karıştırıyorlar. Bence herkes kendi işine bakmalı; sosyal medya bir haber meydanı değil, hatıra ve düşünce paylaşma alanıdır. Haberciliği habercilere, eleştiriyi ise yazarlara bırakmak en doğru yoldur.
