TÜRKİYE’DE NELER OLUYOR, NEREYE GİDİYOR? (11)
BOP PROJESİNİN TÜRKİYE AYĞININ İLK ADIMI OSMANLI
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nin 31 Ocak 1896 tarihli 54. Kongre gizli kararında, "Osmanlı İmparatorluğu'nun mevcut bölgelerinin sınırlarla ayrılması, bu bölgelerin Hıristiyan eyaletleri kabul edilip Hıristiyan gücünün Türkiye Birleşik Devletleri adında toplanması" kararı yer alıyordu. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde bu plan uygulama aşamasına getirilmişti. Osmanlı'nın son yönetiminin önüne konulan Sevr Antlaşması da bu durumu açıkça gösteriyor.
Antlaşma ile belirlenen bölgeler emperyalist güçlerin kontrolünde yapılandırıldıktan sonra, gayrimüslim boyunduruğunda kalmayacak, hürriyeti ve vatanı yaşamının bir parçası olan Türk Milletine sempatik gelecek "Türkiye Birleşik Devletleri" adıyla hâkimiyet sağlanacaktı. Sevr ile sınırların yeniden çizildiği bu bölgenin tam merkezi Osmanlı'ya bırakılmıştı. Aslında, Büyük Ortadoğu Projesi'nin (BOP) Türkiye üzerindeki başlangıcı 1920'li yıllara dayanıyordu.
KUVÂ-Yİ MİLLİYE VE CUMHURİYET'İN KURULUŞU
Bu durumu anlayan ve buna razı olamayacak olan Türk Milleti'nde Kuvâ-yi Milliye ruhu yeniden canlanmıştı. 1919'da Samsun'dan Anadolu'ya çıkan Kuvâ-yi Milliye ruhu, kısa sürede tüm Anadolu'da karşılık bularak kurtuluş ve kuruluş hareketini başlattı. Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşları, Sevr ve "Türkiye Birleşik Devletleri" projesini altüst ederek, zorlu bir kurtuluş ve kuruluş mücadelesi sonrası Türkiye Cumhuriyeti'ni kurdu.
Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran irade ve Türk siyaseti, kuruluş değerleri olan millet iradesine bağlı, çoğulcu yönetimi benimseyen ve tüm yurttaşları kapsayan politikalarından 1930'lar sonrasında uzaklaştı. Oysa Mustafa Kemal Atatürk, milli iradeye büyük önem veren bir siyaset anlayışına sahipti. Atatürk şöyle demişti:
"Bir millet, varlığı ve hukuku için bütün kuvvetiyle, bütün fikri ve maddî güçleriyle alâkadar olmazsa, bir millet kendi kuvvetine dayanarak varlığını ve bağımsızlığını temin etmezse şunun, bunun oyuncağı olmaktan kurtulamaz." (Nutuk III, S. 1185)
TÜRK SİYASETİNDE DÖNÜŞÜM
1930'lar sonrası kendi mecrasından sapan Türk siyaseti, her dönemde bazı toplum mühendislerinin planları ve desteğiyle şekillendi. Bu dönemde toplumun önüne bir perde çekilirken, tüm değerleri de yok edildi ve içi boşaltıldı. Elbette ülke bir şeyler kazandı ama kaybettikleri çok daha fazla oldu. Toplumun değer yargıları, ahlak anlayışı, ekonomik yapısı, yaşam biçimi, dini anlayış şekli ve tarihe bakış açısı değişti, doğru düşünme yeteneği kayboldu. Gelen yönetimler, her dönemde toplumun hoşuna gidecek bir perde çekti, ancak perdenin arkasından toplumun değer yargılarına ters düşen çok sayıda icraatta bulundular. Kazanımlarımız ve kaybettiklerimiz diye iki başlık açsak, sanırım kaybettiklerimiz daha fazladır.
"46 RUHU" ALDATMACASI VE YALTA KONFERANSI
"46 Ruhu" diye uydurulan bir süreç sonrasında ülkenin DNA'sı değişmeye başladı. Bu süreç aslında bir Yalta ruhuydu. Yalta Konferansı'nda bölgede belirlenen yeni düzende en hassas noktada olan Türkiye için tehlikeli bir süreç başlamıştı. "46 Ruhu" aldatmacası, toplumda yeni bir akım başlatırken, düşünme yeteneklerinin hapsolmasına ve kutuplaşmasına yol açarak toplumu sorgulamayan bireyler haline getirdi. Bu aldatmacayla çok partili, sözde demokratik bir hayat başladı. Bu durum, aslında bir despotizm döneminden yeni bir despotizm dönemine geçiş olarak görülebilir.
Cumhuriyet, kuruluş değerlerinden yaklaşık 10 sene içinde adım adım sapmalara başladı. Kuruluş değerlerindeki düşünce, zaman geçtikçe başka bir düşünce limanında kendine yer buldu. "46 Ruhu" denilen ruhtan sonra ise daha başka düşünce limanlarına demir attı.
Cumhuriyetin kuruluş değerleri; daha hürriyetçi, daha bilimsel, daha akılcı ve daha milli bir düşünceydi. Gelişen süreç içinde, 1930'lu ve 1940'lı yıllarda hürriyetçi, bilimsel ve akılcı düşünce yerine despotizm hâkim olmaya başladı. Toplumun inanç ve kültür değerlerine ters düşen bu yapılanma toplumu ciddi şekilde rahatsız etti. Bu yapı aslında suniydi ve toplumun üstünde oluşan bu baskı sonrası, toplumu kontrol altına almak için yeni bir süreç başlatılması gerekiyordu. İşte "46 Ruhu" da burada devreye girdi.
"46 Ruhu"nun mimarları, Yalta Konferansı'nın katılımcılarıydı. Bölgenin yeni dizaynı içinde Türkiye'nin görev tanımı kalkınmamak ve yıkılmamaktı. Eğer kalkınırsa bölgenin lideri olur, yıkılırsa da bölgenin kapısı kırılırdı.
Aynı düşünceyi taşıyan ve daha sonra Adnan Menderes ve ekibine devredilecek olan, 1920'lerin Galip Hocası Celâl Bayar ve ekibi sahneye çıktı. Celâl Bayar, 1 Aralık 1945'te parti kuracaklarını açıkladı. İnönü tarafından Çankaya Köşkü'ne çağrılan Bayar, cumhurbaşkanından gerekli desteği aldıktan sonra 7 Ocak 1946 günü Demokrat Parti'yi (DP) kurdu. Celâl Bayar ve İsmet İnönü'nün ilişkileri, Demokrat Parti'de ilk çatlağı getirdi. Daha milli bir düşünceye sahip olan Fevzi Çakmak ve arkadaşları ise Demokrat Parti'den ayrılarak Millet Partisi'ni kurdu. (1)
"46 Ruhu" emperyalist güçlerin desteğiyle İsmet İnönü ve Celâl Bayar işbirliğiyle oluştu, daha sonra bu süreci Adnan Menderes devraldı. Bu oluşumdan sonra başlayan yeni süreç, emperyalist güçlerin projesi olan ve 1919'da kırılan BOP projesinin Türkiye ayağının yeniden başlaması oldu.
(1) https://tr.wikipedia.org/wiki/Demokrat_Parti_(1946)#:~:text=Cel%C3%A2l%20Bayar%2C%201%20Aral%C4%B1k%201945,Demokrat%20Parti%20(DP)%20kuruldu.
