Sen üzül halimize, ben de eşlik edeyim

Ne hale geldik şimdi, sanki boğuluyoruz

Kaybettik çok şeyleri, ben şimdi ne diyeyim

Umudu yok etmeye, inan kahroluyoruz...

Nasıl bu hale geldik, terk ettik sevgimizi

Canavara benzedik, bitirdik kendimizi

Neleri yakıp yıktık, mahvettik bendimizi

Bu manzara çok kötü, inan kahroluyoruz...

Tahammül hiç kalmadı, sabırı pek tükettik

Kendimizi pak ettik, başkasına küfrettik

İnsanlık onurunu, malesef paspas ettik

Değerler bir bir çöktü, inan kahroluyoruz...

Akrabalık komşuluk, nerdeyse hayal oldu

Yuvalar zayıfladı, umutlar erken soldu

Gönül merhametini, kaldırıp raf'a koydu

Gördükçe bu duruma, inan kahroluyoruz...

Kirlettik ruhumuzu, bedenle oynaş olduk

Geçici mutluluğu, zamanla belki bulduk

Düştükçe sere serpe, feryatla saçlar yolduk

Dökülen göz yaşlara, inan kahroluyoruz...

Ne zaman uyanırız, kendimizi ararız

Biz niçin varız burda, kalbimize sorarız

İnsanlık kalk ayağa, diye diye ağlarız

Adil olmayan hale, inan kahroluyoruz...

Dünya sevgiye muhtaç, insanlık can veriyor

Çok yerde obezlik var, milyonlar aç ölüyor

Komşusu aç yatana, bakalım Din ne diyor

Hamasat nutuklara, inan kahroluyoruz....

                       ...........inan kahroluyoruz...

                               Nizamettin Kutlu

                                    22 mayıs 2021